Michał Walczak
Ostatni tatu¶
- Reżyseria Michał Walczak
- Scenografia Szymon Gaszczyński
- Muzyka Michał Górczyński
- Choreografia Igor Kryszyłowicz
- Asystent reżysera Grzegorz Felu¶
- W obsadzie
Monika Babula, Beata Duda-Perzyna, Aneta Harasimczuk,Agnieszka Mazurek, Anna Porusiło-Dużyńska, Grzegorz Felu¶, Roman Holc, Mariusz Laskowski, Wojciech Pałęcki, Andrzej Perzyna, Piotr Tworek
Prapremiera 14 kwietnia 2007 r.
Dla widzów od lat 7 do 12
Czas trwania spektaklu 100 min. /z przerw±/
Nagrody
Wyróżnienie za przedstawienie Ostatni tatu¶ dla wszystkich twórców za stworzenie współczesnej ba¶ni teatralnej oraz nagrody dla
Szymona Gaszczyńskiego za scenografię i Moniki Babuli za rolę Ani – XIV Międzynarodowe Toruńskie Spotkania Teatrów Lalek'2007
ATEST – ¦wiadectwo Wysokiej Jako¶ci i Poziomu Artystycznego – przyznany przez Kapitułę Polskiego O¶rodka Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ
Sztuka Michała Walczaka – autora należ±cego do młodego pokolenia polskich dramaturgów adresowana jest do widzów w wieku od 7 do 12 lat. Ostatni tatu¶ to niesamowita historia, która zdarzyła się w Warszawie – wielkim mie¶cie pełnym samotnych dzieci opuszczonych przez zniewolonych prac± tatusiów. Narratorem opowie¶ci i przewodnikiem po złowrogim ¶wiecie jest pluszowy mi¶, który porz±dkuje rzeczywisto¶ć odwołuj±c się do wyobraĽni, marzeń i całego arsenału magicznych zaklęć i ¶rodków wła¶ciwych ba¶ni.
Z recenzji prasowych:
Doskonała bajka Michała Walczaka dla dużych i małych. Jak dziecku wytłumaczyć, że tatu¶ jest notorycznym pracoholikiem? I ma kogo¶ na boku, więc rodzice się rozwodz±? Że ABW zaprosiła tatusia na rozmowę i tatu¶ od roku nie wraca? We współczesnej bajce wszystko może się zdarzyć. Walczak stwarza wizję miasta, w którym zła czarownica Blada z pomoc± czarnego ptaszyska porywa wszystkich tatusiów i więzi ich w szklanym pałacu. Atutem spektaklu z Teatru Lalka jest niecodzienny narrator, czyli cudownie obły
i wielgachny pluszowy mi¶ Azor, któremu notorycznie myli się matematyka
z geografi±, ale ¶wietnie zmy¶la niewiarygodne historie. To z nim i z lalk± Barbie wyruszy mała Ania na poszukiwanie tatusia. A nie jest to wędrówka przez sympatyczny ¶wiat, ale przez nocn± Warszawę. Walczak pokazuje nasz ¶wiat widziany oczami dziecka, które może nie wszystko z niego rozumie, ale pięknie mu się dziwi.
Łukasz Drewniak
Becikowy beneficjent
"Przekrój"
Jest przyjęte, że przedstawienia dla dzieci służ± wychowaniu dzieci. Najnowsza premiera warszawskiego Teatru Lalka "Ostatni tatu¶" Michała Walczaka wychowuje rodziców. Bohaterka spektaklu Walczaka, mała Ania swojego tatusia widuje rzadko. Zapracowany, z garniturem wro¶niętym w skórę, do domu wraca, gdy dziewczynka już ¶pi. Rekompensat± za nieudane dzieciństwo maj± być misie i lalki. Ale nie s±. Kiedy więc tatu¶ po raz kolejny łamie obietnicę wspólnej zabawy, córeczka rzuca na niego kl±twę: niech go porwie wielkie czarne ptaszysko i zaniesie na stałe tam, gdzie i tak spędza całe dnie – do wielkiego pałacu ze szkła. Gdy kl±twa się spełnia, dziewczynka w towarzystwie przyjaciół: misia Azora i lalki Barbie, wyrusza tatusiowi na ratunek. Wędruj±c przez nocn± Warszawę, spotyka zarówno znudzon± staniem na cokole Syrenkę i honorowego chuligana Krwawego Zenka, jak i szalikowców Legii, policjantów, a nawet mocno umalowan± pani± czekaj±c± na „samotnych tatusiów”.
W ¶wietnym spektaklu Walczaka ba¶niowo¶ć miesza się ze smutn± rzeczywisto¶ci±, w której dzieci rozmawiaj± z zabawkami, bo nikt inny nie ma czasu ich wysłuchać.
Aneta Kozioł
Tatusiowie ze szklanych pałaców
„Polityka”
Problemem „pokolenia bez rodziców”, a konkretnie „bez ojców” zaj±ł się Michał Walczak(1979), dramaturg i reżyser, sam kojarzony z pokoleniowymi hasłami/.../ Jego najnowsza sztuka dla młodych widzów "Ostatni tatu¶" ł±czy jednak te fikcję ze smutn± diagnoz± współczesnych relacji rodzinnych. Mała bohaterka Ania to jedno z tysięcy dzieci nie wychowywanych ale przekupywanych./.../ Walczak buduje spektakl nie ze ¶licznych disnejowskich obrazków, ale z tego, na czym tak naprawdę znaj± się dzisiejsze dzieci: języka gier komputerowych, telewizji, komiksów./.../. Zamiast cudownych eliksirów, gadaj±cych pszczółek czy zwierciadełek na scenie pojawia się gadaj±ca kałuża, siwy tramwaj, bardzo m±dra ksi±żka - wszystko, co dzieciaki w samotnych zabawach i tak pewnie nieraz już próbowały zaczarować swoj± nieograniczon± moc± fantazji. "Ostatni tatu¶" to ¶wietna atrakcja dla najmłodszych i prawdziwa nauka dla rodziców, którzy i tak spędzaj± większo¶ć życia zamknięci w szklanych pułapkach biurowców.
Joanna Derkaczew
Rodzice dostali nauczkę w teatrze
„Gazeta Wyborcza”