Homer
Odyseja
- Przekład Lucjan Siemieński
- Adaptacja i reżyseria Ondrej Spišák
- Scenografia Ivan Hudák
- Muzyka Krzysztof Dzierma
- Asystenci reżysera Grzegorz Feluś, Ewa Piotrowska (A. T.)
- W obsadzie
Monika Babula, Beata Duda-Perzyna, Aneta Harasimczuk,
Aneta Jucejko-Pałęcka, Agnieszka Mazurek, Mirosława Płońska-Bartsch,
Anna Porusiło-Dużyńska, Michał Burbo, Grzegorz Feluś, Roman Holc,
Tomasz Mazurek, Wojciech Pałęcki, Andrzej Perzyna, Wojciech Słupiński,
Piotr Tworek.
Premiera 19 grudnia 1999
Dla widzów od lat 8
Czas trwania spektaklu 70 min. /bez przerwy/
Nagrody
Nagroda dla Ondreja Spišaka za reżyserię oraz dla Ivana Hudaka za scenografię – VII Międzynarodowe Toruńskie Spotkania Teatrów Lalek' 2000
Nagroda Grand Prix – Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek PiF
w Zagrzebiu'2001
ATEST – Świadectwo Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego – przyznany przez Kapitułę Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ
Przedstawiamy Wam adaptację homeryckiego poematu z Homerem jako bohaterem stwarzającym boski Olimp, kosmos i świat ludzi oraz opowiadającym heroiczne przygody mądrego i przebiegłego Odyseusza, który wymknął się spod władzy bogów i po dziesięcioletniej tułaczce powrócił do Itaki. Przedstawienie kostiumowo-lalkowe adresowane do widzów w wieku szkolnym.
Z recenzji prasowych:
To teatr dla wszystkich: dzieci i ich rodzin, krytyków, profesorów filologii. Każdy na swoim poziomie kompetencji odbiorczej znajdzie w przedstawieniu Lalki coś dla siebie. Dzieci, które nie znają homeryckiej epopei, bez trudu śledzą czytelnie przedstawioną akcji, a z kolei dorośli, znając mitologiczny kontekst opowieści, skupiają się na błyskotliwych scenicznych rozwiązaniach i z humorem prowadzonych rolach.
Hanna Baltyn
Najpiękniejsza jest Itaka
„Teatr”
W tej zabawie podwójnego teatru w teatrze zdarzają się chwile całkiem ponure: giną nieposłuszni wojownicy, chciwi i pazerni, wątpiący w moc bogów
i niezłomność Odysa, ufający sobie i własnym namiętnościom. W tych lekkich na pozór, zdawałoby się, grach i bosko-ludzkich relacjach pojawia się, wcale nie bajkowy temat wolnej woli i zależności od sił nadprzyrodznych – widoczny, choć nie eksponowany, bez cienia dydaktyzmu, a wręcz ukryty dla ciekawych – jasny dla niektórych. Ale to dobrze, bo przedstawienie Spišaka jest jak szeroki parasol skupiający pod sobą wiele scieżek interpretacji, wiele poziomów porozumienia, obejmujący z powodzeniem tak szeroką widownię – że każdy wyjdzie z niego pewien niepowtarzalnego, małego odkrycia dla siebie.
Aleksandra Rembowska
Płynąć z Odysem
„Teatr Lalek”