Jan Vladislav
Kopciuszek
Popelka
- Przekład Hanna Bielawska-Adamik
- Teksty piosenek Maciej Wojtyszko
- Reżyseria Josef Krofta
- Scenografia Joanna Braun
- Muzyka Krzysztof Dzierma
- Choreografia Władysław Janicki
- Przygotowanie wokalne Aldona Krasucka
- Asystent reżysera Grzegorz Feluś
- W obsadzie
Monika Babula, Beata Duda-Perzyna, Aneta Harasimczuk,
Aneta Jucejko-Pałęcka, Mirosława Płońska-Bartsch, Anna Porusiło-Dużyńska, Roman Holc, Mariusz Laskowski, Tomasz Mazurek, Wojciech Pałęcki,
Piotr Tworek.
Premiera 27 marca 2004 r.
Dla widzów od lat 5 do 100
Czas trwania spektaklu 80 min. /z przerwą/
Nagrody
Nagroda dziecięcego jury za najlepszy spektakl dla dzieci
oraz
Nagroda profesjonalnego jury dla Josefa Krofty za reżyserię,
nagroda dla Joanny Braun za scenografię,
nagroda dla Krzysztofa Dziermy za muzykę – XI Międzynarodowe Toruńskie Spotkania Teatrów Lalek' 2004
ATEST – Świadectwo Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego – przyznany przez Kapitułę Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ
Baśń o skrzywdzonej przez złą macochę sierocie, której dopomógł los
i połączył ją z najprawdziwszym królewiczem - jest w inscenizacji Josefa Krofty opowieścią wyczarowaną przez stylową gromadę służących. Pokojówki i lokaje odnajdują w dawno opuszczonym salonie pozytywkę i dziecinną lalkę, które dają impuls do teatralnej zabawy. W tym domowym, improwizowanym teatrze salon staje się scenerią baśniową.
Z recenzji prasowych:
Na ten spektakl niecierpliwie czekali wszyscy - i mali, i duzi.
Mali - bo "Kopciuszek" to najczęściej ich pierwsze spotkanie z literaturą
i teatrem. Duzi - bo inscenizację przygotował wielki Josef Krofta, czeski "ojciec"
i reformator europejskiego lalkarstwa, zaś scenografia wyszła spod ręki Joanny Braun - wybitnej krakowskiej scenografki(...). Na scenie pojawia się mieszczański salon, od dawna widać niezamieszkany. Wkrótce ożywią go panny pokojowe i lokaje, którzy zainscenizują bajkę, wyciągając z kufrów stare lale,
i obudzą cały dom, wprawiając w galop rzeźbione krzesła, stoły i szafy.
Liliana Bardijewska
Bal mistrza
"Gazeta Wyborcza"
W centrum sceny stoi przeszklona szafa, która w zależności od potrzeb staje się meblem w salonie lub w pałacowej sali, wrotami albo etażerką z figurkami wirującymi po obu bokach, niby w pozytywce. Jest tu wiele równie pomysłowych scen, niby wprost przeniesionych z dziecięcej wyobraźni. Stół może przemienić się w paradny powóz, a poustawiane w rzędy krzesła - w konie udekorowane białymi kitami. Wiele radości - nie tylko dziecięcej widowni - sprawia widok wspaniałych lalek. Szczególnych, bo prawdziwych, strojnych, z porcelanowymi główkami. Takich, jakimi mogły się bawić praprababcie i prababcie dzisiejszych widzów. W rękach artystów lalki ożywały. Światło odbite na porcelanowej twarzyczce zminiaturyzowanej wersji Kopciuszka wydawało się jej łzami.
Janusz R. Kowalczyk
Porcelanowe łzy Kopciuszka
"Rzeczpospolita"
"Kopciuszek" w Lalce to jeszcze jedno ważne osiągnięcie - w pracy zespołowej, opartej na dyscyplinie i pasji, w którą każdy z aktorów potrafił wnieść indywidualność(...). Przedstawienie w Teatrze Lalka stanowi dowód na to, jak dobry, mądry i piękny spektakl dla dzieci może być w równym stopniu mądrym, pięknym i interesującym spektaklem dla dorosłych.
Aleksandra Rembowska
Lalka jak lustro
"Teatr"